Speed dating to sposób na poznawanie nowych ludzi, który został wymyślony w 1998 roku w kawiarni w Beverly Hills. Autorem pomysłu jest rabin żydowski Yaacov Deyo. Za pomocą szybkiego randkowania chciał on odciągnąć swoich wiernych od ryzykownego poznawania potencjalnych partnerów w klubach czy dyskotekach. Dlatego też stworzył on system krótkich spotkań, w których grupa kobiet i mężczyzn przysiada się do jednego stolika na krótką, bo trwającą od 3 do 8 minut rozmową. W tym systemie każda kobieta ma szanse porozmawiać z każdym mężczyzną i zdecydować, czy chciałaby kontynuować tę znajomość. Po zakończeniu wszyscy uczestnicy oddają formularze, na których zaznaczone jest, z którymi uczestnikami chcieliby kontynuować znajomość. Każde dwie osoby, które wskazały siebie nawzajem, otrzymują swoje kontakty.
W speed datingu decydującą rolę odgrywa pierwsze wrażenie. To na jego podstawie uczestnicy dokonują decyzji, czy chcieliby z daną osobą spotkać się jeszcze raz czy nie.
Niektórzy obawiają się, że 5 minut to za mało, aby móc zadecydować, czy chcą z daną osobą dalej się kontaktować. Jednak ci, którzy już mieli okazję uczestniczyć w speed datingu, są z reguły zachwyceni tą formą poznawania nowych ludzi. Po spotkaniu kilkudziesięciu uczestników udaje się zazwyczaj wymienić kontakty przynajmniej kilkunastu par, które mogą potem kontynuować tę znajomość.
System randkowania stworzony z myślą o żydowskiej młodzieży wkrótce po swoim powstaniu stał się hitem w Stanach Zjednoczonych. Pomysł szybkich randek bardzo przypadł Amerykanom do gustu i szybko zyskał ogromną popularność.
Speed dating zawitał również do Polski i zyskuje coraz większą popularność. W Warszawie zorganizowano nawet speed dating w luksusowych Hummerach. Uczestnicy byli bardzo zadowoleni i wyrażali chęć uczestniczenia w kolejnych imprezach tego typu.